สวัสดีนิสา........................................

ไม่ได้มาเขียนๆสักพักแล้วแฮะ

วันนี้ได้ยินเพลงที่ร้องว่า

โลกไม่ใช่ของเรา...คืนเขาไปเถอะ
โลกไม่ใช่ของเรา...คืนเขาไป
หนึ่งวันมีกี่ดวงจันทร์
เธอนั้นมีกี่ดวงใจ
หนึ่งคืนมีหนึ่งตะวัน
เธอนับมันไม่ได้
....

จังหวะดนตรีที่เร้าใจมันทำให้เราสดใสเสียจัง
ลุกขึ้นมากระโดด โลดเต้นบนเตียง ร้องตามเพลงลัลลัลลา....

มันเป็นเพลงที่มองโลกในแง่ดีเสียจริงๆ

จะว่าไป คนเรานี่ก็แปลก....ชอบมองอะไรร้ายๆ มองโลกลบๆ แล้วก็กลับมาเป็นทุกข์เสียเอง

และจะว่าไป การมองโลกในแง่บวกมันทำให้จิตใจเราสดใสขึ้นได้ไม่น้อย แต่มากเลยแหละ

โลกใบบูดเบี้ยวยังมีอะไรให้ทะลุทะลวงอีกแยะเลยยยย โย่ๆๆๆๆๆ

ชีวิตใครก็ของคนนั้น
จะสดใสซาบซ่าแค่ไหนก็อยู่ที่เรามองมันนี่แหละ......

กลับไปเมืองไทยเมื่อไหร่ ทะเลกว้างๆๆๆๆ น้ำใสๆๆๆ เจอกันนะจ๊ะ

:):):)




นิสา
ที่ตอนนี้ไม่ได้อยู่เมืองไทย


ขอบคุณทุกคนที่แต่งเพลงสบายๆแบบนี้
ขอบคุณพระพุทธศาสนาที่สอนให้คนมองโลกในทางที่ดีเสมอ
ขอบคุณเพื่อนๆทุ้กกกกคนที่เข้าใจเรา และเคียงข้างเราจริงๆนะ
ขอบคุณทุกๆคนที่เคย/กำลังผ่านเข้ามาในชีวิต คุณคือหนังสือเล่มใหม่ๆให้เราได้ศึกษา
แน่นอนที่สุด ขอบคุณครอบครัวที่แสนน่ารักที่สรรค์สร้าง ฉัน...นิสา คนเนี้ยยยยย :):)